loading...

کلبه نیوز | پورتال خبری و سرگرمی تفریحی

ولادت امام حسن با چه روزی مصادف است؟, ولادت امام حسن چه روزی است؟,مصادف با چه روزی ولادت امام حسن است؟,اسم روز ولادت امام حسن , ولادت امام حسن…

آخرین ارسال های انجمن

ولادت امام حسن با چه روزی مصادف است؟,

ولادت امام حسن چه روزی است؟,مصادف با چه روزی ولادت امام حسن است؟,اسم روز ولادت امام حسن ,

ولادت امام حسن را چه روزی می نامند؟,اسم  روز ولادت امام حسن چیست؟,

ولادت امام حسن (ع) مصادف با چه روزی است؟ روز اکرام,

تولد امام حسن مصادف با چه روزی است؟,میلاد امام حسن با چه روزی مصادف است؟,

روز ولادت امام حسن مصادف با چست؟,

ولادت امام حسن علیه السلام با چه روزی مصادف است؟

ولادت امام حسن (ع) مصادف با چه روزی است؟

1 - روز اکرام

2 - روز انفاق

جواب: روز اکرام

توضیحات بیشتر:

پيشواى دوم جهان تشيع كه نخستين ميوه پيوند فرخنده على (ع) با دختر گرامى پيامبر اسلام (ص) بود، در نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در شهر مدينه ديده به جهان گشود.پس از درگذشت پيامبر (ص) تقريبا سى سال در كنار پدرش امير مومنان (ع) قرار داشت و پس از شهادت على (ع)  شش ماه بر مسلمین خلافت کرد .

 

آن امام والامقام  در طول عمر مبارک خود  دو بار تمام ثروت و دارایى خویش را در راه خدا بخشید و سه بار تمام اموال خود را وقف کرد. به گفته مورخان ،  امام حسن مجتبى(ع )، فردى شجاع، دلیر و مبارز بود و در غالب جنگ هایى که امام علی( ع) حضور داشتند آن حضرت نیز حضور داشت. امام حسن(ع ) مسئولیت امامت و رهبرى شیعیان  را درفضایی نا بسامان  و آشفته به عهده گرفتند. در این زمان امام (ع) به ناچار در برابر مکر معاویه قرار گرفت و ناچار شد صلح کند .

 

بی شک ارزش صلح امام حسن( ع )،  با توجه به شرایط زمانی ومکانی خاص خود رخ داد  ، کمتر از جنگ و شهادت امام حسین (ع) نبود . خیانت طرفداران ایشان ، تهدید و تطمیع های  معاویه  و نهایتا تشکیل مثلث  زر و زور و تزویر باعث بروز وقایعی شدند که امام (ع ) را مجبور به امضای صلحنامه با معاویه کردند . در این شرایط  امام مجتبى(ع ) منطقا و قاعدتا نمی توانست وارد مبارزه با معاویه گردد تا اینکه ایشان  ناچار به پذیرش صلحِ تحمیلى شد.

 

بر اساس  این صلحنامه ، حکومت  به این شرط که به کتاب خدا و سنت رسول  او و سیره خلفاى صالح، عمل کند به معاویه سپرده می شود. در ضمن ،  پس از معاویه  خلافت به عهده امام حسن(ع) واگذار می گردید. همچنین معاویه بر اساس این صلحنامه ملزم شد که دشنام دهی به امیرالمؤمنین على(ع ) و بد گفتن از ایشان  بر منابر را ممنوع سازد .

 

در امان بودن  یاران امام على (ع ) عدم تعرض به آنان و محفوظ ماندن جان و مال و  فرزند و ناموس شان از هر گزندى از دیگر مفاد این صلحنامه به شمار می رفت  . بی تردید می توان گفت  صلح امام حسن(ع )، چهره واقعى معاویه را آشکار ساخت ودستگاه جور او را به مردم شناساند.

 

امام مجتبى (ع) در پاسخ شخصى كه به صلح آن حضرت اعتراض كرد، انگشت روى اين حقايق تلخ گذاشته و عوامل و موجبات اقدام خود را چنين بيان نمود: من به اين علت حكومت و زمامدارى را به معاويه واگذار كردم كه اعوان و يارانى براى جنگ با وى نداشتم. اگر يارانى داشتم شبانه روز با او مي ‏جنگيدم تا كار يكسره شود. من كوفيان را خوب مي ‏شناسم و بارها آنها را امتحان كرده ‏ام. آنها مردمان فاسدى هستند كه اصلاح نخواهند شد، نه وفا دارند، نه به تعهدات و پيمان هاى خود پايبندند و نه دو نفر با هم موافقند. بر حسب ظاهر به ما اظهار اطاعت و علاقه مي ‏كنند، ولى عملاً با دشمنان ما همراهند. انسان‏های نیکوکار و باایمان، خود را در همه حال در محضر الهی می‏بینند و کارها و رفتار خود را در راه رضای خداوند انجام می‏دهند. شکرگزار نعمت‏های پروردگار هستند و یکی از نمودهای سپاس‏گزاری از نعمت‏های الهی را کمک به محرومان می‏دانند.

 

هفته اکرام با هدف تقویت روحیه عدالت‏خواهی، رفع تبعیض، گسترش فرهنگ محرومیت‏زدایی میان مردم و ایجاد ارتباط منسجم میان نهادها و سازمان‏های مسئول در عرصه فقر و محرومیت‏زدایی تعیین شد.

 

ترویج سنت‏های نیک و گسترش فرهنگ نیکوکاری و توجه به نیازمندان، مهم‏ترین تکلیف مسئولان نظام مقدس اسلامی است که با تلاش دل‏سوزانه خود، گروه‏های محروم و مستضعف جامعه را یاری می‏رسانند تا همواره غیرتمند و شرافت‏پیشه زندگی کنند. توجه به دیگران و بر طرف ساختن مشکلات آنها، نه تنها موجب ایجاد آرامش و برقراری عدالت و امنیت در اجتماع می‏شود، بلکه زمینه‏ساز رشد و پیشرفت جامعه است. خداوند در قرآن می‏فرماید:«به خدا و پیامبر او ایمان آورید و از آنچه شما را در (استفاده از) آن جانشین کرده است، انفاق کنید؛ زیرا کسانی از شما که ایمان آورند و انفاق کنند، پاداش بزرگی خواهند داشت.» نیز در جایی دیگر می‏فرماید: «در حقیقت، پروردگار است که روزی را برای هر کس از بندگانش که بخواهد، گشایش می‏دهد یا بر او تنگ می‏گرداند. هرچه انفاق کنید، عوضش را او می‏دهد و او بهترین روزی‏دهندگان است».همچنین در روایات متعددی، به لزوم احسان وانفاق به عنوان وظیفه اخلاقی و انسانی در جامعه اشاره شده است. برای نمونه، پیامبر اعظم صلی‏الله‏علیه‏و‏آله می‏فرماید: «یکی از حقیقت‏های ایمان، انفاق کردن در حال تنگ‏دستی است.»

 

امام علی علیه‏ السلام نیز فرموده است: «شما به انفاق کردن آنچه به دست آورده‏اید، محتاج‏ترید تا به دست آوردن آنچه گرد می‏آورید». ایشان در جایی دیگر می‏فرماید:«خوشا به حال کسی که زیادی مال خویش را انفاق می‏کند». امام حسن مجتبی علیه‏السلام در طول عمر خود، دوبار تمام اموال و دارایی خویش را در راه خدا به نیازمندان بخشید و سه بار ثروت خود را به دو نیم تقسیم کرد؛ نصف آن را برای خود نگه داشت و نصف دیگر را در راه خدا بخشش کرد. روزی مردی نیازمند نزد آن حضرت آمد، ولی از حاضران خجالت می‏کشید نیاز خود را به امام بازگو کند.از این رو، حضرت به او فرمود: نیازت را بر کاغذی بنویس و آن را به ما بده. چون مرد نیازش را نوشت و امام آن را خواند، با فروتنی تمام دو برابر آنچه را طلب کرده بود، به وی بخشید. برخی از کسانی که شاهد این صحنه بودند، گفتند: ای فرزند رسول خدا! این نوشته چه پربرکت بود. امام حسن علیه‏السلام به آنان فرمود: «برکت این نامه برای ما بیشتر است؛ زیرا خداوند ما را شایسته انجام کار نیک قرار داده است. کار نیک آن است که بدون درخواست انجام شود»

منبع:کریاس

مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • کدهای اختصاصی