loading...

کلبه نیوز | پورتال خبری و سرگرمی تفریحی

ماجرای بیماری علی کریمی چیست,جزئیات ماجرای بیماری آلوپسی آره آتا علی کریمی, آیا علی کریمی به بیماری آلوپسی آره آتا مبتلا شده؟,بیماری آلوپسی…

آخرین ارسال های انجمن

ماجرای بیماری آلوپسی آره آتا علی کریمی چیست؟

کلبه نیوز بازدید : 39 دوشنبه 27 ارديبهشت 1395 : 20:43 نظرات ()

ماجرای بیماری علی کریمی چیست,جزئیات ماجرای بیماری آلوپسی آره آتا علی کریمی,

آیا علی کریمی به بیماری آلوپسی آره آتا مبتلا شده؟,بیماری آلوپسی آره آتا علی کریمی ,

بیماری آلوپسی علی کریمی صحت دارد؟,موضوع بیماری آلوپسی علی کریمی,آلوپسی آره آتا,خبر بیماری آلوپسی علی کریمی,آلوپسی آره آتا چیست؟,درمان جدید آلوپسی آره آتا,علی کریمی  , بیماری علی کریمی , بیماری آلوپسی,

ماجرای بیماری آلوپسی آره آتا علی کریمی چیست؟
علی کریمی قبل از برگزاری آخرین هفته لیگ برتر، بارها به حمایت از پرسپولیس تیم محبوبش پرداخت. او در تمرین این تیم هم آفتابی شد و صحبت هایی در حمایت از پرسپولیس به زبان آورد. 
فارغ از حمایت او و همینطور صحبت هایش، تصاویر منتشر شده از کریمی در تمرین پرسپولیس نشان می دهد او با مشکل تازه ای روبرو شده است. این تصاویر به خوبی گویای آن است که بخشی از ریش های علی کریمی ریخته است. اما چه مشکلی برای جادوگر پیش آمده است؟ 
کریمی با مشکلی به نام «ریزش سکه ای مو» با «آلوپسی آره آتا» روبرو شده است. این بیماری اغلب با ریز موی سر مواجه است ولی می تواند در سایر قسمت های بدن مانند سر، ابرو، ریش، سبیل، مژه و ... هم دیده شود.
به گفته پزشک ها، این بیماری جزو بیماری های ناشناخته است و هنوز کسی دلیلش را نمی داند. آلوپسی علل متفاوتی مانند هورمونی، خودایمنی، عوارض داروها، کم خونی و دیگر عوامل دارد. رشد مجدد موها در 34 تا 50 درصد موارد و حتی گاهی تا 80 درصد موارد، تا یک سال بعد از شروع بیماری، اتفاق می افتد و به همین دلیل علی کریمی هم باید مدتی منتظر بماند تا این مشکلش حل شود.
منبع : خبر آنلاین/نمناک

آلوپسی آره آتا چیست؟
طاسی منطقه‌ای یا آلوپسیا آره اتا (alopecia areata) یک واژه عمومی به معنی کاهش موی سر یا هر قسمتی از بدن به هر علتی است.
آلوپسی آره آتا یا طاسی منطقه‌ای بیماری است که با آغاز سریع ریزش مو در یک منطقه کاملاً مشخص و معمولاً مدور تشخیص داده می‌شود. اکثریت بیماران زیر ۶۰ سال سن دارند و هیچ یافته دیگری به همراه ندارند. علت این بیماری می‌تواند اختلالات سیستم ایمنی مانند کم خونی ایمنی، التهاب تیروئید، دیابت و... باشد. اغلب در این بیماری فولیکول‌های مو در نتیجه حمله اشتباه توسط سیستم دفاعی بدن شخص آسیب می‌بیند و مانع از رشد مو می‌شود که این بیماری بعنوان یک بیماری ناشی از اختلالات سیستم دفاعی بدن شناخته شده است.
درمان
مبتلایان به طاسی منطقه‌ای در یک سوم موارد خودبخود بهبود می‌یابند و نیازی به درمان ندارند ولی در موارد شدید می‌توان از داروهای کورتون (موضعی یا تزریق داخل جلدی)، ماینوکسیدیل، پووا تراپی و... استفاده کرد.
هرچند رایج ترین درمان استفاده از کورتون (به خصوص موضعی مانند پماد یا تزریق) است ولی کورتون موضعی مانند تریامسینولون را نباید به مقدار زیاد استفاده کرد چون کاهش بافت پوست و آتروفی آنرا بدنبال دارد. برای پوست سر و ناحیه تناسلی، تنها از استروییدهای کم قدرت و بدون فلوئور استفاده می‌شود. اگر مناطق درگیر در این بیماری زیاد باشند، یا درگیری منتشر باشد، یا مژه‌ها و ابروها درگیر باشند، و همچنین اگر با حساسیت همراه باشد و... وخامت این بیماری بیشتر خواهد بود و ممکن است از کورتیکواستروئید خوراکی مانند پردنیزولون استفاده کرد.
پماد یا کرم آنترالین (anthralin):درمان دیگر استفاده از پماد یا کرم آنترالین می‌باشد. آنترالین از مواد مصنوعی tar-like است که عموماً" برای درمان بیماری پسوریازیس استفاده می‌شد. آنترالین روی نواحی بدون مو روزانه یکبار استعمال می‌شود و بعد از مدت کوتاهی معمولاً" بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه بعد شسته می‌شود. اگر موی جدیدی رشد کرد، درمان بین ۸ تا ۱۲ هفته ادامه خواهد داشت. آنترالین، بطور موقتی بر روی پوست ایجاد سوزش کرده و پوست تحت درمان قهوه‌ای کم رنگ یا بی رنگ خواهد شد. پس از استعمال دست‌ها باید شسته شوند.
درموارد منتشر گاه نور شیمی درمانی با روش PUVA توصیه شود. در این روش ابتدا یک دارو داده می‌شود که پوست را به اشعه فرابنفش حساس می‌سازد، سپس یک مقدار مشخص و کنترل شده از اشعه فرابنفش تابانده می‌شود.
Topical Immunotherapy: در این روش از یک آلرژن تماسی قوی در ناحیه دچار ریزش مو استفاده می­گردد. مکانیسم عمل این آلرژن به این صورت است که سیستم ایمنی درگیر کننده فولیکول­های مو تمایل بیشتری به آن دارد. مشاهده شده با این روش تجمع لنفوسیت­های T در خون محیطی اطراف فولیکول­های مو کاهش می­یابد.
اولین ماده آلرژن که به این منظور به کاربرده شد Dinitrochlorobenzene (DNCB ) بود که به دلیل عوارض سرطان زایی مشاهده شده دیگر بکار نمی‌رود. ماده دیگر Squaric acid dibuthyl ester (SADBE) می‌باشد که به دلیل عدم پایداری کمتر مورد استفاده قرار می­گیرد. اما ترکیب برتر دیفن سیپرون ( Diphencyprone ) است که امروزه عمدتاً از آن برای ایمونوتراپی استفاده می­شود. این ترکیب یک آلرژن تماسی قوی بوده که پایداری مناسب و عوارض کمتری از مواد پیشین دارد.
منبع:ویکی پدیا
مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
تبلیغات
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • کدهای اختصاصی